جنون- مهرناز آزاد

جنون

در این روزهای پر از تیرگی

دلم مثل بغضی به تنگ آمده

به جای بهاری که سبز است و سبز

زمستان یخ ، پیش هنگ آمده

در این پرهیاهوترین لحظه ها

سکوتم تمنای فریادهاست

شکسته نهالی که گل داده بود

گرفتار و درگیر با ، بادهاست

تب سرد پیشانی ام علتی ست

که زخم نمک خورده پنهان شود

نمی خواهم این قلب، این حجم درد

دچار و کبود و پریشان شود

نمی خواهم این سایه ها باز هم

مرا چون شب از صبح غافل کنند

من از شیوه ی این جنون راضی ام

مبادا مرا باز عاقل کنند

گرفتار مردابم و باز هم

چو دریا خروشان و طوفانی ام

کویرم ، کویری که در آرزو

هنوزم همان دشت بارانی ام

تپیدن بلد می شدم گر شبی

به هر عضو من باز خون می رسید

چه زنجیرها پاره می شد اگر!

وجودم به مرز جنون می رسید

96/11/30

#مهرناز_آزاد

https://telegram.me/mehazazad

@mehazazad