راه آسمانی- مهرناز آزاد - از مجموعه شعر "ما چشم های شب زده"

راه آسمانی

یارب معلمی که تورا می شناخت خوب

در من هزار روزنه روشن آفرید

یک وسعت همیشه بلند و همیشه سبز

از ابتدای کودکیم در من آفرید

او یاد داد راه خدا آسمانی است

ما در نماز تابع خورشید می شویم

کم کم میان خلوت خود با خدای عشق

هرشب دخیل بسته ی توحید می شویم

او یاد داد علم زمانی مقدس است

که اندیشه ای به وسعت ایمان دراو بود

علمی شود مفید که وقتی طلوع کند

افکار صادقانه انسان دراو بود

یارب معلمی که تورا می شناخت خوب

روح مرا به وسعت یک بیکران سپرد

فکر مرا که در تن این خاک خفته بود

با دست خود به گنبد هفت آسمان سپرد

او یاد داد عشق به معنای واقعی

در قلب آن کسی ست که خود را شناخته است

وندر میان این همه گم کردگان راه

روح خدای گونه خود را نباخته است

او یاد داد با همه ی مشکلات روز

گر راه روشن است ز بیراهه باک نیست

روحی که میتواند از افلاک بگذرد

لایق به همنشینی دنیای خاک نیست

یا رب معلمی که تورا می شناخت خوب

عمری تلاش کرد تورا آرزو کنم

با لحظه های کودکیم پنجه نرم کرد

تا در بلوغ عشق تورا جستجو کنم

امروز ای معلم آن درسهای خوب

در جان تو جهانی از اندیشه خداست

در تو هزار باغ ، هزار آشیان سبز

از بیکران روشن و از ریشه ی خداست

بر ما ببخش آنچه تو آزار دیده ای

در راه آشنایی ما با علوم عشق

تا با ستاره های دلت آشنا شدیم

ما آشنا شدیم به علم نجوم عشق

یا رب معلمی که به من درس عشق داد

او را ببخش وسعتی از بیکران خویش

من می سپارمش به تو از دست روزگار

او را ببر به دیدن هفت آسمان خویش

مهرناز آزاد - از مجموعه شعر "ما چشم های شب زده"

تقدیم به همه معلمان و استادان بزرگ سرزمینم به خصوص آنان که در راه پرورش اندیشه های من سهم بزرگی را ایفا کردند.

انجمن شاعران جوان - نوآوران شعر...